ยี่สิบสอง ตุลาคม สองพันห้าร้อยห้าสิบ             

 มีเมลสั้นๆจากเธอส่งมาให้ฉันสองฉบับ

ได้ใจความว่า เราคงยังพบกันไม่ได้

                จริงอยู่ที่เราผ่านอะไรด้วยกันมามากพอควร แต่การถูกบังคับให้ต้องแยกกันดูจะหนักหนากว่าที่เคยเป็น

ความจริงก็คือ ฉันเองที่ทำให้มันกลายเป็นแบบนี้ อาจเป็นเพราะฉันไม่มีความอดทนมากพอ

                 ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่ของวันอ่าน เมล 2 ฉบับนั้นซ้ำๆ เมลนั้นลงท้ายว่า “เธอเป็นอย่างไรบ้าง? ติดต่อมาบ้างนะ”

อ่านมาถึงตรงนี้ฉันก็กลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ ทั้งดีใจ และเสียใจปนกันไป อย่างไรก็ตาม ตอนนี้เหมือนกับว่าจุดหมายในชีวิตของฉันกลับมา

อีกครั้งหนึ่งแล้ว

                       จนกระทั่งฉันได้รับโทรศัพท์ที่ไม่คาดฝัน แต่เวลามีน้อยเหลือเกิน  แต่นั่นแหละฉันถึงยิ่งรู้ว่าเธอมีค่ากับฉันแค่ไหน

 จากตอนนี้ฉันรู้แค่ว่าฉันจะไม่ไปไหน อย่างน้อยก็อยากให้เธอรู้ว่าฉันอยู่ใกล้ๆนะ ถ้าเธอหาฉันไม่เจอ

ไม่ต้องคิดมากนะ แล้วฉันจะหาเธอจนเจอเอง

yours ever

Advertisements

วราลี vs ฉัน

October 21, 2007

ยี่สิบสอง ตุลาคม สองพันห้าร้อยห้าสิบ

วราลีในความทรงจำของฉัน       

                                แล้วฉันก็นึกขึ้นมาได้ว่าอยากจะบันทึกอะไรไว้สักหน่อยก่อนที่กาลเวลาจะเลือนลางความคิดที่มีไป แต่เพราะความทรงจำเกี่ยวกับวราลีมันเยอะเหลือเกิน ฉันคงต้องใช้เวลากับมันหน่อย         

  วันนี้ครบรอบที่เราคบกันพอดี ถ้าเธอจะทันนึกขึ้นมาได้  ถ้าเราต้องแยกจากกันวันนี้คงเท่ห์ดีแต่มันดันเป็นเมื่อวาน  ชีวิตมันไม่เหมือนนิยายจริงๆด้วย 

ฉันพบกับวราลีที่ทะเล เราเลิกกันที่ทะเล <ฉันอยู่ทะเล เธอโทรมาขอเลิกจากกรุงเทพ พอ แถๆไปได้ไหมนะ>

เอาล่ะเริ่มจะนึกอะไรออกบ้างแล้ว มันเริ่มต้นด้วยการขึ้นเสียง เหมือนที่เพลงของซิลลี่ ฟูลส์เคยบอก                                          

   มันมักจะเริ่มด้วยการขึ้นเสียง พอเธอเริ่มฉันก็เริ่มเถียง  

                  การทะเลาะกันเหมือนเป็นเรื่องปกติมันไม่ใช่เรื่องดีนักหรอก แต่มันก็เกิดขึ้นกับเราเหมือนๆกับคู่อื่นๆ ที่เขาเป็นกัน และครั้งนี้ไม่ว่าฉันหรือเธอจะผิด ฉันก็อยากให้เธอรู้ว่าฉันเสียใจ และถ้าทำได้ก็อยากขอโทษต่อหน้าสักครั้ง

……เราน่าจะจบดีกว่านี้ ฉันคิดว่านะ    

                 วราลีเป็นคนใจร้อน อารมณ์รุนแรง แต่ก็เพราะอย่างงั้นสำหรับฉันแล้วเธอจึงเป็นคนมีเสน่ห์ในทุกๆเวลา เพราะเธอเป็นคนที่ซื่อสัตย์ต่อความรู้สึกของตัวเองอย่างที่สุด เธอไม่เคยปิดบัง หรือเก็บงำอารมณ์ของเธอเลย เธอไม่รีรอที่จะแสดงออกมาให้รู้ บ่อยครั้งที่ฉันสัมผัสความรักได้มากพอกับความเกลียดที่เธอมีให้ แต่เพราะเธอแสดงออกถึงความรักได้มากกว่าใคร ฉันจึงหลงรักเธอ                  

     วราลี สำหรับฉันคือแรงบันดาลใจ ในชีวิต เป็นความหมายและเป็นเหมือนสิ่งที่ดีที่สุดของวันในแต่ละวัน 

โกรธเธอทีไร นึกถึงเรื่องนี้แล้วหายทุกที 

 คิดถึงมาก

          

yours ever

โอม

bd02.jpg

 คิดว่าทุกคนคงไม่ต่างกัน ทุกคนคงจะมีปมด้อยอยู่ในใจ ซึ่งคงจะสะท้อนผ่านการแสดงออกของแต่ละคน

สำหรับผม ผมคิดว่าการที่เราจะผ่านปมด้อยนั้นไปได้ เราเองก็ต้องพร้อมที่จะยอมรับมันเสียก่อนว่าตัวเราเองนั้นเป็นอย่างไร

หากเราเองยังไม่สามารถมองและยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเป็นได้แล้ว เราจะก้าวข้ามมันไปได้อย่างไรกัน

                                             แต่บางคนก็ใช้ปมด้อยเป็นแรงขับให้ชีวิตได้เหมือนกัน !!!

 (รูปข้างบนเป็นรูปพวกมีปม)

ปิดเทอม

October 9, 2007

fft

ทำงาน ทำงาน ทำงาน

ตอนนี้ติดเกม final fantasy tactics the war of the lions สุดๆ

เป็นเกมที่ใช้ภาษาอังกฤษแบบโบราณทั้งเกมเลย ชอบมาก