ความทรงจำในค่ำฤดูร้อน 3. “อย่างที่ 3”

May 4, 2008

               ก่อนหน้าที่เราจะได้เจอกับบู๊ เราเองก็เริ่มที่จะสนใจแต่งเพลงเล่นๆบ้างแล้วแต่เราเองก็ไม่เคยเล่น หรือร้องให้ใครฟัง จนกระทั่งเราได้เจอบู๊  ไม่ใช่เพราะพิศวาสมันหรอกนะ..

              ทั้ง Concert Living Room และ อัลบั้ม Drum Complement ของบู๊ เป็นแรงผลักดันให้เราคิดถึงการทำเพลงเป็นอัลบั้มออกวางขาย  โดยมีเพลงจากเพื่อนๆในโรงเรียนมารวมกันทำ 

                เราอัดเพลงแรกที่แต่งได้ลงเทป แล้วเอาไปให้บู๊ฟังในที่สุด บู๊เรียนอยู่ตึกเดียวกันกับเราเพียงแต่อยู่ชั้นบนเท่านั้นจึงหาตัวได้ไม่ยากเท่าไร  จำได้ว่าบู๊พูดว่าเพลงแปลกดีนะ   ก่อนที่จะเริ่มคุยกันถึงอัลบั้มให้เป็นรูปเป็นร่าง

อันดับแรกเลยเราตั้งใจจะยืมใช้ห้องอัดของคนรู้จัก แต่หลังจาก ค้นคว้าข้อมูลอยู่สักช่วงหนึ่งเราจึงเห็นว่าเป็นไปได้ยาก และไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันเองได้   เพราะเราจำเป็นต้องมี Technician และ Sound Engineer ที่เป็นงานดูแลเราซึ่งยังไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับ Music Production    ส่วนห้องที่บู๊เคยใช้อัด Drum Complement ก็ใช้ไม่ได้เสียแล้ว 

โชคดีที่ว่าเราได้เจอกับครูสอนเปียโนของเราตั้งแต่เด็กๆ เมื่อเราเล่าเรื่องโครงการของเราให้ฟัง ครูก็แนะนำห้องอัดมาให้ห้องหนึ่ง ชื่อว่า Peter Panซึ่งแฟนของครูเคยทำงานอยู่

เราจึงรีบติดต่อเข้าไป  และพบว่าเราต้องใช้เงินราว 50,000 บทในการอัด และต่อมาก็พบอีกว่าต้องจ่ายอีกราว 35,000เพื่อทำปก  ปัญหาจึงไม่ได้อยู่ที่ห้องอัดอีกต่อไปแล้ว อยู่ที่เงินต่างหาก

เราตัดสินใจที่จะขอยืมคุณพ่อคุณแม่ของเราทั้ง 85,000 นั้น หลังจากปรึกษากันเป็นเวลานานกับบู๊ และสิ่งที่ทำให้เรามั่นใจที่จะคืนเงินได้แน่คือยอดขาย  เนื่องจากเพื่อนเรามีเยอะมาก และเราคิดจะทำขายในโรงเรียนเหมือนเป็นอัลบั้มที่รวมเพลงจากเพื่อนๆ ในรุ่น เพราะอย่างนั้นแล้ว เมื่อ รร เตรียมอุดมศึกษามีนักเรียนทั้งหมด 4,500 คน เราก็น่าจะขายได้ราว 700-800 เป็นอย่างน้อย เมื่อคิดเสียว่าเป็นการขายตรงโดยไม่หักค่าใช้จ่ายอื่นๆแล้ว     ซีดีราคาแผ่นล่ะ  160 บาท เราก็ไม่น่าจะขาดทุนได้เลย

 ส่วนนี้เป็นความประทับใจส่วนตัวของเรา เพราะคุณพ่อคุณแม่ท่านใหห้ยืมเงินทันที โดยไม่ได้ทัดทานอะไรมาก

เรามาทราบทีหลังจากคุณแม่ว่า คุณแม่ทัดทานคุณพ่อแล้ว แต่คุณพ่อ บอกว่า “อยากให้ลูกทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอันบ้าง หากเขาทำสำเร็จ เขาก็จะได้มีความภูมิใจ  ต่่อให้เสียมากกว่านี้ก็คุ้มถ้าเขาจะได้เรียนรู้” 

ซึ่งในตอนนั้นแล้วถือว่าคุณพ่อวัดใจกับเรามากๆ เพราะเราเองก็ถือได้ว่าเป็นเด็กเกเรคนหนึ่งเหมือนกัน  เราจึงไม่เคยลืมประโยคนี้ของคุณพ่อเลย

ถ้าแรงบันดาลใจในการเริ่ม Cocktail ของเราคือ

1. Living Room

2.การพบกับบู๊

สิ่งนี้ก็เป็นแรงบันดาลใจสุดท้ายสำหรับเราที่จะทำงานนี้ให้ลุล่วงไปให้ได้ และความรักของคุณพ่อคุณแม่ ก็ยังคงเป็นแรงผลักที่ยิ่งใหญ่ที่สุดเท่าที่ชีวิตเราจะมีจนถึงวันนี้

ในที่สุด

 

85,000 นั้นเราคืนได้ภายในหนึ่งอาทิตย์หลังการขาย

เพลงที่บูีได้ฟังในวันนั้นกลายมาเป็นเพลงแรกที่อัด และเพลงแรกของอัลบั้ม ชื่อว่า “ยิ้มให้ฉันหน่อย”

 

 

 

Advertisements

11 Responses to “ความทรงจำในค่ำฤดูร้อน 3. “อย่างที่ 3””

  1. Kanda said

    ทราบซึ้งเรย ^ ^

  2. อ.แก้ว said

    “85,000 นั้นเราคืนได้ภายในหนึ่งอาทิตย์หลังการขาย”

    สุดยอดอะ !!!

  3. อ่านแล้ว คิดถึงเพื่อนจัง

    คิดถึงเวลาที่เราทำอะไรๆรวมกับเพื่อน

    มันทำให้เรา รักกันมากขึ้น

    ถูกมั๊ย??

  4. Deaw said

    พอพูดถึงเพลง “ยิ้มให้ฉันหน่อย” แล้วก้นึกถึงทุกๆเพลงในอัลบัมcocktail เลยล่ะ.. ต้องกลับไปวนฟังซะแล้ว ^^

    Ps. อารมประมานนี้เรย บางทีอยู่ๆก้อยากฟังขึ้นมา แล้วก้เปิดฟังวนไปวนมายังงั้นอ้ะ
    Ps2. อ่านแล้วนึกถึงม.ปลาย >_<

  5. oath said

    คืนเงิน 85,000 ได้ในเวลาอาทิตย์เดียว

    เป็นเรื่องที่น่าทึ่งจริงๆ

    แต่ก็ต้องขอบคุณคุณพ่อของพี่คงจะไม่มีค็อกเทลขึ้นมาในวันนี้

    เพลง “ยิ้มให้ฉันหน่อย” เป็นเพลงแรกเลยที่ผมได้ยิน

    ฟังเพลงนี้ทีไรทำให้นึกถึงตอนที่อยู่มอต้นเลย

  6. KoY said

    คุณพ่อ สุดยอดจริงๆ

  7. Nut said

    รู้สึกดีจังเลยค่ะเวลาอ่าน เก่งจริงๆเลย หาเงินคืนได้ใน1อาทิดที่ขาย

    เพื่อนๆนู๋ก็ชอบวงนี้กันเยอะมั่กๆค่ะ

    พี่ของนู๋เป็นเพื่อนกับพี่หมอนอิง เลยมีโอกาสได้เข้าไปดูhi5ของพี่หมอนอิง ก็เห็นรูปพี่โอมด้วยแหะๆ นู๋เลยเอารูปพี่โอมให้เพื่อนๆดูต่อ เพราะเพื่อนๆหลายคนชอบcocktailแล้วยังไม่เคยเหนหน้านักร้องกัน

    สำหรับนู๋แล้ววงcocktailถือเป็นปริศนามากเลยค่ะ เพราะไม่ค่อยเจอข้อมูลอะไรเลย

    เพิ่งได้เจอblockนี้เพราะเพื่อนเอามาให้อ่าน รุสึกดีใจมั่ก

  8. GiuggiuY said

    “ถ้าฉันต้องมาขาดใจเพราะว่าขาดรัก~ไป
    จะปล่อยให้เป็นอย่างนี้มั๊ย~ โฮ โฮ้ โฮ
    ฉันหวังว่าเธอคงไม่ใจร้ายเกินไป
    ถ้าเธอจะไป เป็นไปได้ไหม ก่อนเธอจะไป โปรดยิ้มให้ฉันหน่อย
    ฮู้ว~ฮู”

    ชอบมากเลยท่อนสุดท้ายท่อนนี้ ก่อนที่จะจบเพลง น้ำเสียงนี่กระชากใจสุดๆเลย ประมาณว่าอ้อนวอน ขอร้องล่ะ โปรด ‘ยิ้มให้ฉันหน่อย’~*

    กลับมาตามเม้นท์นิดนึง แบบว่าเพลงนี้มันโดนอยู่เหมือนกัน ต้องเม้นท์ ต้องเม้นท์^.^

  9. bank said

    ห๊ะๆๆ…

    ได้ตังเยอะจังคับ

    ดีจัยที่หาซื้ออัลบั่มแรกไว้ได้

    ถนอมสุดๆ

  10. jay said

    เจ๋งโคด !

  11. ChaMCha said

    อยากมีแรงบันดาลใจผุดขึ้นมาบ้างจัง

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: